Aile hayatımız, iş ilişkilerimiz, aşklarımız, dostlarımız… Her durubun bizler için ayrı bir önemi vardır. Yeri geldiğinde bir dosttur derdimizin dermanı, yeri geldiğinde sevdiğimiz kişi, yeri geldiğinde de ailemiz veya iş arkadaşlarımız. Yalnız kaldığımız zamanlar dahil hayatımızın her anında bizi dinleyecek, koşulsuz yapmacıksız sevecek insanların yanımızda olmasını isteriz.
Daha doğar doğmaz birisini ararız yanımızda, evet annemizi, onun varlığı güven, huzur vericidir bizler için. Aradan yıllar geçtiğinde ise bir hayat arkadaşı aramaya koyuluruz. Bazen yanılarak bazen de direk olarak buluruz aradığımız aşkı! Aşk demek aşık olmak demek yalnız ölme korkusunu yenmek demektir benim için. Peki ya sizce İlişkileriniz Neden Var?
bencede aşk gençleşmek demek hayat demek ama acı aşk olursada tam tersi demek
İlişkilerin varolma sebebi,insanların birbirleri üzerinde egolarını mutualist bir biçimde tatmin etmesidir.Bu zihnimize kodlanmış bir kalabalıklaşma,çevresel edinimlerle birleşmedir..Hayatımız boyunca,iletişim kurup çevremizde barındırığımız her insan,bizim için ölümü unutturan kaliteli bir oyalayıcıdır..Aşık olmak,dost edinmek bize doğuştan kodlanmış bir rna’sal etki gibi görünsede,çevremizden aldığımız bu alışkanlık bunun kat be kat fazlasıdır..İnsanlar aşık olmaz bence,sadece karşısındaki insanı mutluluğuna kurban eder..