Yaşamın ortasında kendine rol kontenjanı vermiş bir canlıdır insan. Herkesin mutualist yaklaşımları bu sistemi ayakta tutmaktadır. Örneğin bir inşaat mühendisi ile bir giyim firması sahibi. Firma sahibi mühendisin yaptığı binada oturuken, mühendiste firma sahibinin ürettiği kıyafetleri giyer. Toplumun herkesmine yansıyan bu mutualist yaşam, rekabet ortamını biraz dindirirken, iç çatışmalardan dolayıda bir yandan arttırır. Kendinize yön verdiğiniz hayat,başkalarına bir fayda sağlamadığı durumda ise,maddi kaynak elde edemez ve bunu bir hobiye dönüştürmek zorunda kalırsınız. Bir çok araştırmacının bu konudaki izlenimi gelir getirmeyen uğraşların ve yaşam biçimlerinin mecburi hobi olduğu yönündedir. Bu sisteme karşı gelmek ; fakirlik,yalnızlaşma,ve intiharlar ile sonuçlanmıştır. Başarı dediğimiz olgu, göreceli bir kavram gibi algılanır malesefki. Başarılı bir müzisyen, başarılı bir iş adamı, başarılı bir yazar, başarılı bir tiyatrocu hep göreceli gelmiştir insana.”Kime göre ve neye göre başarılı ?” sözcüğünü içinizden geçirirsiniz. Kendi yaşamlarına uymayan herşey aptalcadır insanlara göre. Bunun nedeni büyüdüğü ortam, konuştuğu kişiler,oynadığı oyuncaklar, yediği yemek. Bunların herbiri kaderine dönüşür insanların ve ileride hangi yolda ilerleyeceğini belirler. 130 ülke gezip her türlü insan ile konuşan bir yazar aynen şöyle kaleme almıştır bu durumu ” Hayatımı adadığım şey,bilgiydi.Daha çok ülke gezersem,daha çok insanla konuşur, daha çok kültür görürdüm. Yaşam biçimlerini,okudukları kitapları, hayat felsefelerini,dinledikleri müziklerini, dinlerini, ayinlerini, manastırlarını bilme şansına eriştim. Binlerce insanla konuşmaya çalıştım, her gittiğim ülke insanları farklı dillere sahiplerdi öğrenmek için bir süre geçirmem gerekti. Buda 70-80 yıl ortalamasına sahip yaşantımın epey bir zamanını alı koydu. Ve edindiğim bilgiler, tanıştığım o binlerce insan, uğraş,kültür kafamın içindeydi. Kafam okadar çok doluyduki kendi hayatımı unuttuğumu farkettim sonra. Ve gördüğüm her konuda kendimi geliştirmeye çalıştım.Bir rahip gibi ayinler yapmak,bir müzisyen gibi birçok enstrüman çalabilmek, bir aşçı gibi dünya mutfağındaki her yemeği yapabilmek,bir dilbilimi uzmanı gibi her dili konuşabilmek, bir tarihçi gibi gördüğüm her lahitin anlamını üzerinde yazanları bilebilmek, bir dansçı gibi her ülke dansını zorlanmadan sergileyebilmek. Üzülerek belirtiyorum ki dünyayı gezip her kültürü edinmek güzel bir durum,fakat insan ömrü çoğul bir kültüre yetmiyor malesefki..Tanrı yüzlerce kültürü üzerimizde geliştirmemizi istemiyor sanırım. Ve ben kendimi her konuda geliştirmedikçe,kendimi yaşamış sayamıyorum..” . Günümüz dünyasında herkes kendini yeterli sanmaktadır, fakat daha çok gelişmek daha çok şey öğrenmek gerektir. Elimizden geldiğince dolgun bir zihin ve uygulamaları ile yaşamamız gerektiğine inanıyorum. Eğlenmeyi bilmeli,sevmeyi bilmeli, bilgileri edinmeli ve her şeyden önce yaşamayı bilmeliyiz. Tıpkı satranç gibi. Herkes birbirine yardım ederken,aynı zamanda kuyusunu kazmaktadır. Mutualizm, düşmanlık ile birlikte var edilebilir ancak yaşantılarımızda.

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Zaman, iki hareket arasındaki süredir. Hareket ve maddenin nesnel hali zamanla belirir. Bu nedenle zaman maddelerin değişimindeki en aktif hazırlayıcıdır. Elektrik yükü olmadıkça, elektrik alanı olmadığı gibi, maddesizde bir metrik alan (uzay-zaman) da olmayacaktır. Bu yüzden, zaman tamamıyla nesnel tabanlıdır.

Sözcük anlamıyla; “Bir sürenin belirli bir parçası vakit, belirlenmiş olan bir an, Yer kabuğunun geçirdiği gelişimde belirlenen ve fosillere göre dörde ayrılan geniş evrelerden her biri.” Bilindiği üzere, zaman hayatımızın içinde aktif bir gerçekliktir. İlk bakışta, zaman kavramının insan hayatını kolaylaştırdığını basit bir dille söyleyebiliriz. Fakat ilerleyen süreçte zaman insanları kendine göre davranmaya zaruri kılmıştır. Misalen, soyut olarak bildiğimiz sevgi kavramını cümle içinde kullandığımızda, “İnsan sevdiği zaman neler yapmaz?” zaman kavramını buna dâhil ederiz.

İki bilinmeyenli bir denklem ile karşı karşıyayız. Sevgiyi nesnel bir kavramla tabir ederken, onun soyut yapısına zarar vermiş olabilir miyiz? Ya da zaman kavramının tek düze nesnelliğini soyutlaştırıyor muyuz? Birçoğunuz, aslında bu durumu bu şekilde düşünmedi veyahut değerlendirmedi. Zaman nesnelliğinin bütün soyut yani manevi kavramlarla içice olduğu düşünüldüğünde, biz soyut ya da somutluğumuzu hangi tabanda yaşıyoruz? Belki de her şey normalken, bu yazıda biz bunu çarpıtıyoruz, düşünürken bir sürü soru işareti belirginleşiyor. Ya da ilişkimizi zamana bırakalım dediğimizde, maneviyatımızı mı nesnelleştirmiş oluyoruz? Arada geçen süreçte daha mı güçlendiriyoruz?

Zaman algılarımıza bağlıdır, insanın hissettiği bir şeydir denir. İnsanın algılamadığı hiçbir şey zamana tabi değil mi? Mesela içinde hiçbir bilinçli varlık yaşamayan bir gezegende zaman yok mu?

Demek ki zaman, maddenin değişiminin ifadesi. Her şey hareket halinde ve değişiyor. Bu duruma zaman kavramı tekabül ediyor. Bu yüzden bütün değer yargılarımızı, materyalist bir alanda “zamanda” yaşıyoruz. Maneviyatın temeli de zaman kavramıyla, maddeyle oluşuyor.

Yunus KÜÇÜKKARACA

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Benim için rüyaların var olma nedeni bilinç altını boşaltmak ya da doldurmaktır. Odaklanma sorununa inat, rahatlamış bir vicudun düşünme şeklidir. Öylesine güçlü bir hayal kurma biçimidir ki zihnin kendisi dahi buna inanır. Peki sizin için Rüyalar neden var?

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Renk cümbüşündeki ahengi hissetmenin olağanüstü olduğu apaçık ortada. Bence renkler duyguların bizlere sunduğunu daha güçlü hissedebilmemiz için vardır. Peki sizce renkler neden var?

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Bir şeyin anlamı kişiden kişiye değişir. İşte bu değişkenlik gösteren şeylerden birisi de “çılgınlık”tır.

Çılgınlık, kimine göre paraşütle atlamak bir iken, kimine göre ise bir lunapark oyuncağına binmektir. Ama bunlar arasında en önemli şey ise bunları yapanların bir “çılgınlık” yapmış olmasıdır. Çünkü çılgınlık yapmak göreceli bir kavramdır. Birisi için alelade olan bir şey birileri için çılgınlık olabilir.

Peki sizin “çılgınlık” saydığınız olaylar nedir?

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Platonik, “platon” kelimesinden geliyor. Fiziksel olmayan gibi bir anlamı var kelimenin. Platon’un felsefesini basitleştirerek platonik kelimesi çıkmış. Ayrıca “Platonik” kelimesi fransızcadan gelme bir kelimedir.

Kelimenin nerden geldiğiyle ilgili;

Eğer yanlis hatırlamıyorsam, kafamdaki şeyleri birbirine yankış bağlamıyorsam, bu kavram şurdan gelmektedir:

Platon “Devlet” isimli eserinde (The Republic) -Socrates’in agzindan- bir toplumda gerçek düzenin, adaletin ancak o toplumda herkesin kendi üzerine düşen rolü en iyi sekilde yapmasıyla gerçekleşeceğini savunur, bu fikirlerini sayfalarca geliştirir, geliştirir ve sonunda toplumda “guardians” denilen askerlikle ugraşan kesimin kendi eşlerini kendilerinin seçmemeleri gerektigi, bunun yerine toplumun iyiliği için en sağlıklı çiftlerin yüksek merciler tarafindan önceden belirlenip sonra festivallerde, toplantılarda vs. “işte, kura çektik siz birbirinize çıktınız” şeklinde gençlere dayatılmasi gerektigi sonucuna varır. Bu düzene göre birbirlerini sevenler varsa ancak reprödüksiyon çağlarinin geçmesinden sonra birbirlerine kavuşabilirler. Arada geçen zamanda “platonik”tir aşklari.
Umuyorum doğru seyler söylemişimdir.

(ekşi sözlük, lacrima)

Platonik kelimesi TDK’ya göre,

Gerçekte var olmayan, düşte kalan, hep öyle kalması istenilen

demek.

TDK’daki anlama göre, düşlediklerimiz ve düşte bize güzel gelen, o güzelliğin hiç bozulmasını istemediğimiz şey. Fakat kime sorsanız platonik diyince aklına platonik aşk gelir. Aslında platonik aşklar da tdk’da yazan anlamdan pek uzaklaşmıyor. Karşı cinsten kişiye duyduğunuz çok tatlı duygular var, fakat karşılıksız, bunu da gerçekte olmayan gibi düşünebiliriz. Onunlu birlikte olmanın hayalini kurmak bize mutluluk verir. Düşlerimizde onu görürüz.

Peki “platonik” neden var?

Platonik olaylar insanın doğasında var. Her insan hayal görür, hayalleriyle yaşar. Hayalleriyle mutlu olur. Hayalleri ona yaşama sevinci verir. Fakat hayallerimiz her zaman gerçekle örtüşmez. Bu durumda “platonik” ‘in ortaya çıkmasını sağlamıştır.

Platonik aşk neden var?

Aşk duygusal bir olaydır (biyolojik olarak kanıtlansa da genel olarak ele alırsak) ve her insanın hissettiği duygular farklıdır. Kişinin beğenilmesi karşısındaki kişiyle ilgilidir. Yani anlattığınız anladığı kadardır derler ya bu da onun gibi, çekiliciğiniz hoşlandığınız kişinin gördüğü kadardır. Bu durumda da her zaman insanlar karşılıklı aynı duyguları hissetmez ve platonik aşk ortaya çıkar.

Platonik aşk sizin hayallerinizle beslenir, büyür. Hayallerinizde o kadar mutlusunuzdir ki bu mutluluk gözünüzü büyüler. Gerçek hayatta da bu mutluluğu ararsınız. Sonunda mutluluğa ulaşmak için aşkınızı itiraf edersiniz. Fakat sonuç hayallerinizdeki gibi olmayabilir, o zaman dünya başınıza yıkılır…

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Aile hayatımız, iş ilişkilerimiz, aşklarımız, dostlarımız… Her durubun bizler için ayrı bir önemi vardır. Yeri geldiğinde bir dosttur derdimizin dermanı, yeri geldiğinde sevdiğimiz kişi, yeri geldiğinde de ailemiz veya iş arkadaşlarımız. Yalnız kaldığımız zamanlar dahil hayatımızın her anında bizi dinleyecek, koşulsuz yapmacıksız sevecek insanların yanımızda olmasını isteriz.

Daha doğar doğmaz birisini  ararız yanımızda, evet annemizi, onun varlığı güven, huzur vericidir bizler için. Aradan yıllar geçtiğinde ise bir hayat arkadaşı aramaya koyuluruz. Bazen yanılarak bazen de direk olarak buluruz aradığımız aşkı! Aşk demek aşık olmak demek yalnız ölme korkusunu yenmek demektir benim için. Peki ya sizce İlişkileriniz Neden Var?

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Kelime Anlamı

İsimler, canlı-cansız, somut-soyut varlık veya olayların hepsini ayrı ayrı karşılayan kelimelerdir. Bir başka deyişle, bir olgu veya kavramdan farklı olan her bir olgu veya kavramın o olgu veya kavramdan ayrı olarak tanımlamaya yarayan bir ismi vardır. İsim Arapça’dan Türkçe’ye geçmiş bir sözcüktür. Türkçesi addır.

Mitolojide İsim

Arthur mitolojisinde onur ve şövalyelik adına düzenlenen düellolarda kazanan şövalyenin rakibinin ismini ve namını alırmış. Muzzaffer şövalyeyi öven ve güçlü olmak adına düzenlen düellolar hiç de ayıp değilmiş. (*)

Dini Yorumlar

Müslüman inanışına göre Allah’ın sonsuz isimleri vardır. Kur’ân-ı Kerim’in bazı ayetlerinde Cenâb-ı Hakk’ın birden fazla isim ya da sıfatına işaret edildiğinden “biz” ifadesi kullanılmıştır.

Mezopotamya , Mısır , Pers, İsrail gibi doğu kültürleri isimleri kimi zaman tanrılaştırdığı gibi genel anlamda çok güçlü olduğunu düşünmüşlerdir. İbranice’de Tanrı ile olduğu kadar Şeytan ile de bağlantının isimler olduğu düşünülmektedir.

İncil ‘de ise isimler özellikle varlıkları nitelemek amacıyla kullanılmıştır. Adam yani toprak manasına gelir ve isimler durumlar neticesinde değişkenlik gösterir. Abram ve eşi Sarai yeniden isimlendirilir “Abraham” ve “Sarah” olurlar. (Matta 16, İncil) Böylelikle hayat seyirleri boyunca onları anlamlandıracak, durumlarını yansıtacak isimleri olur.

Müslümanlık’ta ve Hristiyanlık’ta kişilerin isimleri soylarıyla veya aile reisleriyle birlikte anılır; ‘ibn Sina el-Belhi’ veya ‘David, son of Jesse’ şeklinde. (*)

İsim & Var Olma İlişkisi

İsimlerin sınıflandırılması, kültürlerin onları yorumlaması konusunda oldukça geniş anlamlar yakalamak mümkün. İsimlerin büyüleri kapılarak, mananın özünde isim olduğunu düşünerek isimle ateş arasında gidip gelenler olmuş tarih boyunca. Kağıdı tutuşturan kalemdir. Duman isimlerden yükselir. Olacakları yazan bir kitapla olmuşları yazan bir defter arasında. İnsan için dünya hayatı ne de olsa bir isimden ibarettir.

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Hiç sorguladık mı,  “kültür neden var?”

Farklı farklı toplumlar yerine herkes aynı olsaydı nasıl olurdu?

Diller aynı, müzikler, yemekler aynı?

Giyim, kuşam aynı?

“Tarihsel, toplumsal gelişme süreci içinde yaratılan bütün maddi ve manevi değerler ile bunları yaratmada, sonraki nesillere iletmede kullanılan, insanın doğal ve toplumsal çevresine egemenliğinin ölçüsünü gösteren araçların bütünü.” diyor TDK kültür için.

Ne diyor tanım?

• Tarihsel ve toplumsal gelişme süreci içinde yaratılır.
• Bütün maddi ve manevi değerlerden oluşur.
• İnsanın doğal ve toplumsal çevresine egemenliğini gösterir.

Kültürün parçası nelerdir?

• Müzik bir kültürdür.
• Dil bir kültürdür.
• Giyim bir kültürdür.
• Yemek bir kültürdür.
• Vatan anlayışı bir kültürdür.
• Ulusal değerler bir kültürdür.
• Renklerin anlamlandırılması bir kültürdür.
• Mimari bir kültürdür.
• Edebiyat bir kültürdür.
• Sanat bir kültürdür.
  • • Her şeyin temeli kültürdür.

Kültür olmazsa…

• Dil,
• Müzik
• Giyim
• Edebiyat
• Mimari
• Sanat
  • • Olmaz.

O zaman kültür, çeşitliliği, varsıllığı sağlamak için, hayattan tat almak için var.

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.